.
شنبه ۳۰ شهريور ۱۳۹۸.
امروز:
Sep 21 2019.
برابر با

 ارسال مطلب به ایران تریبون

matlab@iran-tribune.com

منتخب ایران تریبون

نشریات

دوشنبه, 18 شهریور 1398 ساعت 02:27

شعری از حسن حسام درباره بیدادگاه رژیم برای فعالین هفت تپه

برای اسماعیل بخشی ، سپیده قلیان ، امیر حسین محمدی فرد، عسل محمدی ، سانازالهیاری ، امیرامیرقلی ، محمد حنیفر و....

آوای شَرْوِه خوان          شعر از :حسن حسام

دختران و پسرانم

                   همه شان شوریده

                                           همه شان در میدان

قلبشان

        دریایی

سرشان

        سودایی

این پلنگان ؛

به شب ِ ماه ِ تمام

                   در افق های بلند

چونسیمی که چَمان است

                             در آوازِ بهار،

تب و تا بی دارند

چنگ در چنگ

                   چوزنجیر

                              علیه رنجیر

دل لیلا یی دارند

                   ونمی ترسند

پای در بند و اسیرند ولیک

                             سر سودایی دارند

دربزنگاه شبان ِ تاریک

چوسپیده که

         بدستش خورشید

                               می درخشد رقصان ،

می گریزد چوشهاب

شب بی شوکت یلدایی

                         ازجلوه ی نور

ا هرمن ها همه در وحشت مرگ !

***

دخترانم

         آری

         با ضرب نسیم

پسرانم

       آری

       با نغمه بادی پیچان

یله ، در میدانند

               همه شان رقصانند

مرگ ، بی حشمت و بی مقدار است

غل و زنجیر،که بازی بازی ست !

***

شَرْوِه خوان ِ پیری

                       زانوانش به بغل

شَروه ای را با درد

درنی اش می خوا ند

سفره اش خا لی

               در بند ِ خزان

چشمهایش گریان :

دختران و پسرانم

                    همه شان شوریده

همگی درمیدان...

شَرْوِه گونه‌ای خوانندگی از اشکال موسیقی لری است... شروه به عنوان آواز دشتی و دشتستانی، نغمه‌ای غمگنانه در مایه دشتی است.(دانشنامه آزاد)

7/08/2019 پاریس ، نبمه شب ِ بی خواب

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت